Koud in Afrika

Kleumen in acht graden in de vroege ochtend en avond. In Afrika is het toch altijd warm? Dat is net zoiets als denken aan Afrika als aan een land in plaats van een continent. Wist je dat we als Nederland 16 x passen in Tanzania? Hoe groot is Europa dan nog?

https://www.economist.com/blogs/dailychart/2010/11/cartography

Kan je zien hoe klein we zijn en hoeveel groter we onszelf gemaakt hebben. Het is toch wat; wij met onze grote mond. Beschamend wel een beetje om de wereld te zeggen te beschermen met onze democratie.

Dat er nog altijd niet veel verwacht wordt van het Afrikaanse continent is zonde en heel vreemd tegelijkertijd. India en China zien het wel gebeuren op dat grote continent. Het wijzen met het vingertje als het beste jongetje van de klas (ja inderdaad geen meisjes), zal gevolgen hebben. We weten alleen niet welke.

Opnieuw wachten of gebruik maken van? Want zo wordt de tegenwoordige hulp op de Europeese weegschaal gelegd. Zijn we geen democratie in Afrika dan komt er geen hulp. Hoe badinerend en hulpeloos tegelijkertijd.

Natuurlijk heb ik soms ook last van Afrika-moeheid omdat de dingen niet gaan, je eeuwig moet wachten, zelfs als er geld aan de werkwinkel binnen te halen is. Zoals voor het Hydroponic Food Project. Je zou denken ‘is fijn voor iedereen’ maar neen, dan moeten er nog vele voornamelijk mannen over besluiten, ik zou zeggen eroverheen pissen.

In Afrika of liever gezegd in Tanzania heb ik geleerd rekening te houden met Jan en Alleman. Dat kan ik inmiddels aardig goed. Wat ik niet kan en zelfs weiger te leren is de hier heersende lethargie. Ik mag nu wel zeggen dat ik die voldoende heb ervaren. Mzungu, mzungu, altijd maar die hand ophouden, give me money, give me sweets.

Ik geloof niet in domweg gewoon geven. Niemand wordt er beter van. Dat constante schuldgevoel, die eeuwige dankbaarheid. Het kan niet goed zijn en voelen voor een mens waar dan ook geboren!

Er zullen nog vele geneaties nodig zijn om dat denken te veranderen. Jezelf lager inschatten dan de meeste andere mensen, is het grootste probleem en naar. Geen zelfvertrouwen hebben, gebrek aan kennis en kunde. En aan dat laatste kunnen we wel wat doen. De enige manier in mijn ogen.

Ik zei het al eerder; er is hier een wereld, en een heel continent te winnen. Voor nu in kleine stappen en ik kan alle hulp gebruiken.
Denk met me mee, reageer, stel me vragen, geef advies, dat zou fijn zijn.

Liefs en groeten van hier uit het mooie Umbwe
Anne

IMG_20170619_182423 (2)

 

 

Posted in Geen categorie | 2 Comments

Rijkdom

IMG_20170317_150444 IMG_20170315_162307 IMG_20170214_070837_681 IMG_20170209_091411 IMG_20170131_183424 IMG_20170128_091836 IMG_20170126_162730 IMG_20170124_193131 IMG_20170122_200627 IMG_20170118_134054 IMG_20170117_110426 IMG_20170117_103655 IMG_20170116_065548 IMG_20170109_215114_565 IMG_20170106_162301 IMG_20170104_125203 IMG_20170103_140234 IMG_20161231_130331 IMG_20161228_124911 IMG_20161227_213916 IMG_20161226_113050 IMG_20161225_235642_998 IMG_20161223_155447 IMG_20170106_162301 IMG_20161220_140153 IMG_20161221_152637IMG_2289IMG_2773engelbert en fundis may 2016 011

april mei 2016 127 2016-05-23 08.39.29 2016-05-19 08.39.19 2016-05-18 17.24.19 2016-05-01 11.57.11

Het lijkt me weer eens tijd iets te laten horen. Te vertellen hoe mijn leven nu is. Er zijn eind nov 2016 tot aan begin jan 2017 twee vriendinnen op bezoek geweest. Behalve dat dat vooral heel leuk is, is het een heerlijk gevoel echt te kunnen delen. De toko lijkt hier inmiddels een beetje op de oude Akkerstraat met hetzelfde gevoel, de benen op tafel maar dan buiten in de warmte. Het is echt fijn dat te ervaren en te kunnen laten zien aan dierbaren. Zij snappen op hun beurt waarom ik hier zo gelukkig kan zijn. Ze zeggen dat ze dat gezien hebben.

Dat geluk te voelen is er altijd naast de dagelijkse struggle. Het is nooit het een of het ander, het gaat samen. Zo vaak als ik loop te schelden. Zo vaak kijk ik om me heen en zie en voel ik de schoonheid, de vriendschap, de saamhorigheid, de onvoorwaardelijkheid van het samen een klus willen klaren. We kennen hier eigenlijk geen ongelijkheid dat wil zeggen niet met de mensen waar we een team mee zijn.

Ik zal de andere kant niet ontkennen. Het doodmoe worden van hele en halve corruptie of dat ik genept word door mensen die ik eerder vertrouwde. Het eeuwige geschreew mzungu, mzungu, gimme money, gimme sweets. Mijn witte gezicht zien en onmiddelijk een hand uitsteken en ophouden. Of het eeuwige gedraal met beslissingen. Geduld, geduld, geduld. En dan nog smoesen om iets eerder afgesproken niet te doen. De honderduizend goeie ideeen die niet van de grond komen omdat omdat omdat… Daar is altijd een reden voor en dan vooral ook om het om te draaien naar en me alsnog een geldelijke poot uit te willen draaien.

Ik zag wel eens iemand in een film in de auto stappen en naar een bergtop rijden om daar vervolgens kei en keihard te schreewen. Nou dat dus. Dat doe ik af en toe en dan op een andere manier. Meestal door mezelf in te graven met een boek. Gelukkig is het waar ik woon mogelijk. Ik kan alles uit en af zetten/ zeggen. Dat moet ook minimaal een dag in de week.

Dan is er STILTE.

Een bijna daverende en weldadige stilte. Vogeltjes en krekels en een Paka (kater) die af en toe binnen komt sjouwen. Die denkt dan aan eten vooral en dan ga ik dat klaarmaken voor hem en maak ik ook iets lekkers voor mezelf.

Het is grappig hoezeer mijn gewoontes in Nederland dezelfde zijn als hier. Op mezelf, gehecht aan rust. Een goede vriend van mij spreekt er nog steeds ’schande’ van dat ik dan doodleuk als hij aanbeldde de deur niet open deed. Dat dat voor hem niet bestond, wel thuis zijn en niet open doen. We moesten er later vreselijk om lachen. Rust is rust waar je ook bent en ik voel dat als een van mijn belangrijkste voorwaarden om de rest aan werk of wat dan ook aan te kunnen. Ik heb er nooit iets van begrepen dat je overal en altijd voor iedereen bereikbaar zou moeten zijn.

Natuurlijk spreek ik mezelf tegen want jee als internet het hier in Afrika niet doet… Het is wel zo dat dat na 5 dagen went en dat het dan rustiger wordt. Ik heb ervaren dat leven zonder internet in deze tijd kan en meer nog dat je daar niet ongelukkig van wordt. Hetzelfde geldt voor electriciteit. Ik geniet daarvan sinds juli 2016. Daarvoor heb ik het niet gemist. Je went aan een leven zonder stroom en je baalt ervan als die stroom het niet doet. Wat je niet hebt kan je niet missen, en wat je wel hebt mis je zodra het er niet meer is, zoiets. Denk maar even aan een storing in Nederland.

Anyway, ik leer me kapot hier elke dag. Ik baal wekelijks en geniet me suf van kleine vooruitgangen en soms grotere sprongen voorwaarts met dit project. Het is een baan. En een baan waar mijn hart ligt en inmiddels in zit. Hoe lang dat gaat duren weet ik niet. Ik kijk niet veel verder vooruit. Ik leef gewoon mijn leven. En ik mag zeggen dat dat leven nu met alle kleerscheuren vandien, prima is en voelt. Dat is rijkdom.

Liefs Anne

ps voor wie het werkverhaal wil lezen klik hier: https://www.projecttanzania.nl/uncategorized/en-de-stand-is/

 

 

Posted in Geen categorie | 4 Comments

Bla bla people

Lang geleden dat ik via mijn blog iets heb laten horen, ik ben er nog en nu met genoeg rust en stof tot nadenken. Om op de actualiteit in te gaan; de wereld lijkt in brand te staan met de komst van Trump. Toch een beetje hypocriet als ik bedenk dat ‘we’ dit van verre aan hebben zien komen. Brexit, Trump, Le Pen, Wilders. Ik zal er kort over zijn en dan neem ik zwarte Piet ook meteen mee. Laat het gebeuren, dan zien we waarschijnlijk hoe we het uiteindelijk willen met z’n allen.

Ik kan het nog eenvoudiger uitleggen aan de hand van Mmassy onze gardener messenger en manusje van alles. Mmassy lijkt misschien een simpele ziel maar dat is hij niet. Dan zitten we samen in de auto op weg naar Moshi om de maandelijkse boodschappen te doen. En dan zegt hij met zijn vooruitspellende en ziende blik en in gebroken engels. Mama we don’t need bla bla people, we are destroying the world, we need trees and water. Veel meer hoef ik dan niet meer te zeggen. Andere prachtige uitspraken van hem als ik naar het weer vraag, zegt hij ‘continue to be well’. Of als ik weer zeg dat hij niet met de kruiwagen die zakken mais naar de maalderij moet brengen! Dan zegt Mmassy ‘the work is proportional’.

Doen wat je te doen staat, zonder zeuren, dat is zo ongeveer zijn boodschap. Ik vertaal het naar niet zeiken en zeuren maar doen. Ik ben al even weg uit Nederland en ik mis dat land (niet) tot op zekere hoogte. Hier in Afrika kijk ik er naar en zie ik de welvaart. Ik lees ook de ontevredenheid, het geschoffeer, het wegzetten en wegpesten van hele groepen mensen.

Op een afstand schaam ik me soms diep Nederlander te zijn. En ik schaam me voor het niet in staat zijn met elkaar te praten. Laat ik terug gaan naar hoe het ooit bedacht was. De hele wereld een democratie. Maar als je gelijkheid verdeelt en mensen op afstand zet of een etiket op de kop plakt of zegt dat sommige democratieen geen democratieen zijn omdat het niet zoals in Europa toegaat, dan maak je een denkfout en verhef je jezelf boven een ander.

Het simpele idee dat iedereen een kans zou moeten krijgen is al lang niet meer zo. Beroerd als je bedenkt dat er nog zovelen zijn met geen schijn van kans. Ik kijk nu even klein en naar onze studenten. Er zijn er veel getraumatiseerd, door alcohol, door dood, misbruik en ga zo maar door. Ik zie elke dag studenten, jongeren, kinderen die zielsgelukkig zijn hier te komen op onze school. Misschien leren ze niet zoveel maar juist die studenten hebben en krijgen hier aandacht. Een aai over de bol, nieuwe schoenen. Zo simpel is dat. Het credo is sta open voor elkaar. Stel vragen. Verdiep je in die ander, help elkaar. We zijn zo bang geworden. Waarom? Waarvoor?

Veel liefs Anne

IMG_2773 2016-11-13 11.50.27 2016-11-11 17.37.32 2016-11-11 17.37.23 2016-11-11 16.16.20 2016-11-11 16.10.03 2016-11-11 16.03.04 2016-11-11 15.54.49 2016-11-11 15.52.22 2016-11-11 14.30.20 IMG-20161108-WA0006 [890028] 2016-11-10 09.12.00 (2) 2016-11-05 18.22.30 IMG_2731 IMG_2650 (2) 2016-11-02 12.57.30 IMG_2289 2016-10-22 12.28.22 2016-10-21 15.30.20 2016-10-19 15.46.52 2016-10-19 12.30.02 IMG_2112 IMG_2064 IMG_2055 2016-10-07 10.52.22 2016-10-03 13.59.30 IMG_1807

Mijn locatie .

Posted in Geen categorie | 5 Comments

KORT

Lieve mensen,

Een kort bericht om te vertellen wat echt aandacht nodig heeft. Namelijk iets doen om albino mensen in Afrika te helpen. Outcast en letterlijk vogelvrij zijn ze hier in Oost Afrika Tanzania en nog erger in Malawi. Help ons en mij om deze mensen, vooral jongeren te helpen. Je kunt dat doen door een opleiding van een jaar in boarding te doneren. Dan blijven de studenten dag en nacht bij ons. Dat is veiliger. Dat kost 900,000 per jaar en dat is omgerekend 400 euro. En je kunt ieder vijfje, tientje wat je kunt missen ook kwijt op een crowdfunding page geinitieerd door http://step-one.nu/    http://www.dreamordonate.nl/6812-onderwijs-voor-2-albinos

En je kunt geven via http://www.projecttanzania.nl/ op rekeningnummer NL37RABO 0140241019 tnv KET te Midwolde. http://www.projecttanzania.nl/steun-ons/eenmalig-doneren/

Lees dit alsjeblieft om te weten hoe erg het is: https://www.amnesty.org/en/latest/news/2016/07/malawi-investigate-brutal-attack-against-woman-with-albinism/

Ik kan zeggen dat ik mijn verjaardag vier op 24 juli met een feestje enzo. Maar hoe zouden zij zich voelen?

Liefs Annejune 2016

Mijn locatie .

Posted in Geen categorie | 1 Comment